Kill your darlings. Ieder jaar weer moeten er namen afvallen. Want er mogen maar 10 in een top 10. Dus sorry Moss, Shins, Queens of the Stone Age, Mount Kimbie, Arcade Fire, Jett Rebel, en Sohn, jullie pasten er niet meer in. En deze wel:<\/p>\n
Vorig jaar al opgevallen door de EP Lamentations waarop het geweldige \u201cLonely world\u201d ook al te vinden was. Een eigenzinnige kopstem, jazzy, broeierige klanken en veel soul kenmerken dit debuutalbum. Ieder nummer heeft zijn eigen sfeer. Boeiend van begin tot eind.<\/p>\n
Hoewel ik regelmatig electronische dingetjes luister, komen dance albums eigenlijk maar zelden echt mijn top 10 binnen. Maar deze was z\u00f3 goed, dat ze de 2e<\/sup> plek haalde. Heel gevarieerd (dubbel!)album, met zowel lekkere slow-dance als het strakkere techno-hakwerk. Maar de overkoepelende kreet is: warm. Alles klinkt warm, rond. Lekker. Mooi. Ik blijf \u2018m draaien.<\/p>\n De verwachtingen waren na \u201cHow to pimp a butterfly\u201d hoog gespannen. Dit album klinkt toch weer heel anders. Maar wel bijna even goed. Alles klopt weer, stem, flow, nummers, ritmes. Niet alleen hip-hop, Kendrick Lamar lukt het om zelfs met U2 samen te werken (overigens vice versa, want hij rapt ook een lekker stukje op de nieuwe U2 plaat!)<\/p>\n Plaat die heel sterk aan \u201cFear of Music\u201d van Talking Heads doet denken, maar dan electronischer. Veel langere tracks met hypnotiserende repetitieve ritmes en een stuwende bas. Lekker opzwepend.<\/p>\n Ouderwetse soul in de langzame en snelle versie. Maar erg goed gedaan. Mooie (kop)stem, goeie nummers. Niet \u00e9\u00e9n onder de maat.<\/p>\n Ik hou wel van muziek die niet zo in een hokje te vangen is. Dirty Projectors is echt niet in een hokje te vangen. Een singer\/songwriter met een absolute twist. Veel electronica. Klassieke invloeden. Funk. R&B. Soul. Vreemde ritmes. Vreemde klanken. Maar allemaal goeie liedjes, concludeer je na vaker draaien (want het kwartje moet even vallen)<\/p>\n Niet de meest spectaculaire plaat die ze gemaakt hebben. Tamelijk rustig weer, maar toch nog steeds onweerstaanbaar voor een Elbow-fan als ik.<\/p>\n Ook weer zo\u2019n plaat zonder slecht nummer. Klein beetje richting brit-pop, maar dan met een veel voller, gepassioneerd geluid. Rock met popinvloeden, en ja, orchestraal is wel een goeie omschrijving. Emotionele nummers.<\/p>\n De 2e danceplaat in mijn top 10. Maar ook deze heb ik heel veel gedraaid. Mooie, strakke techno, maar ook weer met zoveel leuke vondsten en geluidjes in de nummers dat ze blijven boeien. Lange plaat, maar hij blijft boeien.<\/p>\n Gewoon weer een hele goeie Spinvis-plaat. En daar hou je van of niet. Ik hou er van, en zeker als ieder liedje zijn eigen sfeer kent en goed klinkt. Hoe je met vage zinnen toch een mooie emotie over kunt brengen. En soms hele poetische dingen kunt zeggen. \u201cgewoon naar Artis. Dingen zijn daar nooit voorbij\u201d bijvoorbeeld.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"3: Kendrick Lamar \u2013 DAMN<\/h2>\n
4: LCD Soundsystem \u2013\u00a0 American Dream<\/h2>\n
5: Curtis Harding \u2013 Face your fear<\/h2>\n
6: Dirty Projectors \u2013 Dirty Projectors<\/h2>\n
7: Elbow \u2013 Little Fictions<\/h2>\n
8: Manchester Orchestra \u2013 A black mile to the surface<\/h2>\n
9: Deltawerk \u2013 Passages<\/h2>\n
10: Spinvis \u2013 Trein Vuur Dageraad<\/h2>\n