![\"\"](\"https:\/\/www.barttimmers.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/IMG_1242-300x225.jpg\")
\u00a0Het was bepaald niet de eerste keer dat de Hollandse zomer het driedaagse feestje in de polder dreigde te verstoren. En deze eerste (vrij)dag was de timing van de enorme hoosbui ook geweldig: Precies tussen hoofdingang en ingang van het festivalterrein, zonder schuilmogelijkheid, zodat de eerste klanken van Methyl Ethel in doorweekte kleding beleefd werden. In een afgeladen tent, wat meer aan de schuilmogelijkheid toe te schrijven was dan aan de populariteit van Methyl Ethel. We hoorden het te kort om er echt een oordeel aan te geven, het klonk wel erg goed.\nNothing but thieves was de eerste echte act, in een volledig vernieuwde Alpha. (Kort omschreven: Mega-mega groot, maar wel open en paal-loos, wat de capaciteit vergroot maar de weersomstandigheden ook wel erg naar binnen laat. Voor en nadelen, in ieder geval indrukwekkend). Het optreden was goed, krachtig, maar die stem daar moet je wel echt van houden. Ik hield er net iets te weinig van om het hele optreden vol te houden. Bovendien wilde ik Michael Kiwanuka zien, in een eveneens geheel vernieuwde Bravo (ook megagroot, als een hoge tempel met 3 ingangen, ook paalloos). Helaas was ik te laat en kwam ik de tent niet meer in. Voor een intiem concert als dit wel essentieel. Daarom genoot ik van een klein stukje, maar besloot naar Klyne te gaan. Nee, ik ga niet zeggen: Dat was Klyne maar fijn, dat zou te flauw zijn, dat soort inkoppertjes daar doe ik niet aan. Kom zeg! Maar fijn was het wel. Al mag de podiumpresentatie nog wel iets groeien. De lekker huppelende electronische, over het algemeen relaxte maar soms echt stuiterende klanken zijn heerlijk om te horen. Geen heel indrukwekkend, maar wel een leuk optreden.
\nMeer electronica bij Mura Masa, 2 jaar geleden in de X-ray, en nu in de megagrote Bravo. Misschien wel te groot voor zijn presentatie, want uiteindelijk is het niet meer dan een jonge, verlegen producer met sample-apparatuur en wat percussie, vergezeld door een extreem energieke zangeres\/danseres, die me deed denken aan onze Gordon Setter als ze net uit de bench mag. Al danst die een stuk slechter. Het was wel erg lekker en het publiek kent zijn repertoire al aardig.
\nVanwege ernstige drang tot redelijk vooraan staan door de super-ervaringen met eerdere concerten van Moderat, werd de tussenliggende tijd besteed aan eten en in de rij staan. En Moderat was wederom fantastisch, al wreekt zich daar wel het open karakter van de Alpha: Veel licht, zelfs zon naar binnen, waardoor het toch minder oogde dan het optreden op bijv. Down the Rabbit Hole. Maar goed blijft het! Al heb ik het einde niet meebeleefd omdat ik Iggy Pop vanaf het begin wilde zien. Met veel moeite lukte het om de Bravo in te komen, net op tijd om achter elkaar een paar \u201cgreatest hits\u201d (I wanna be your dog, the Passenger, Lust for life) voorbij te zien komen in een superenthousiaste tent die zo\u2019n beetje explodeerde. Pure lust for life, van een energieke 70+er (jaja, het kan!) die in zijn blote bast de tent bespeelt. Geweldig om mee te maken.
\nOmdat the XX wel eens wat sloompjes zou kunnen overkomen heb ik die niet in de tent (Alpha) meegemaakt, maar uit voorzorg daarbuiten, zodat ik weg kon naar iets anders als het tegen zou vallen. Nou nee, dat deed het niet, integendeel, dit was wat mij betreft het beste concert van dag 1! Mooie mix van electronische samples en percussie en sfeervolle bas en ingetogen zang en lichtshows. Ook buiten de tent zeer genietbaar, temeer daar je door het open karakter de hele Alpha en de eromheen drommende mensen regelmatig goed uitgelicht kunt zien. Goed optreden en een extreem uitzinnig publiek.
\nMet nog een tijdje dansen bij DJ St. Paul en Job Jobse in een veel te volle Bravo werd deze eerste dag afgesloten. Matig maar uiteindelijk toch nog redelijk weer en een dag met geen uitzinnige hoogtepunten kenmerkten deze eerste dag. Maar uiteindelijk: Altijd weer genieten. Op naar dag 2!<\/p>\n